Dit is de grootste les die ik als ouder van mijn kind mocht leren

Kinderen zijn spiegels dat weten we inmiddels wel. Maar dat kinderen voor de geboorte een spiegel kunnen zijn is nog niet iedereen bekend. Dat overkwam mij dus. Mijn dochter had voor haar geboorte al een duidelijke eigen wil en dat liet ze horen.

Mijn eigen dochter leerde ik eerst als ziel kennen. Ik kon toen niet voelen of het om een jongen of een meisje ging. Eigenlijk maakte mij dat niet zo uit vandaar dat ik mij er nooit echt in verdiept heb. Er was een zieltje bij mij op het moment dat ik de wens had om moeder te worden. Dat dit zieltje 12 jaar lang bij mij was voordat het een mensje zou worden wist ik van tevoren niet. Die 12 jaar waren nodig voor haar om bij mij te kunnen komen.

Als ik 12 jaar geleden wist dat mijn kinderwens pas na 12 jaar in vervulling zou gaan had ik wel even geslikt. In die periode zelf had ik misschien wel willen weten wanneer dit zou gebeuren. Want het wachten was behoorlijk zwaar. Maar ik wou dit zieltje niet in de steek laten. Het voelde goed, het hoort bij mij.

Toen ik net de kinderwens had wist al wel van nieuwetijdskinderen. Ik was zelf al een paar jaar bezig met spirituele ontwikkeling dus ik wist wel dat kinderen een boodschap hadden. Maar toen na 2 jaar bleek dat er nog geen kindje was, begon ik vragen te stellen. In de eerste instantie had ik het vertrouwen dat het goed zou komen. Ik voelde toch een zieltje? Maar na 2 jaar sloeg de twijfel toe omdat mensen in mijn omgeving met adviezen en raad gingen komen.

Maar al die jaren week ik niet van mijn vertrouwen af. Ik hield mij vast aan de gedachte dat het goed zou komen. Ik wist zeker dat er een zieltje was en die zou er komen. Ik wou niet naar het ziekenhuis dat voelde niet goed. Dus ik wou op eigen wijze proberen te onderzoeken wat hier aan de hand was. Ik zocht wel hulp maar ik kon toen helemaal niemand vinden (16 jaar geleden) die mij kon begeleiden bij dit stuk. Ik bezocht wel coachen en alternatieve genezers maar ze raakte allemaal niet de kern. Dus ik ging op zelf onderzoek.

In die periode ben ik voor mijzelf begonnen als ondernemer. Ik werkte al jaren met ouders en kinderen maar nu wou ik zelfstandig aan de slag. En ook met het uitgangspunt dat als ik geen moeder mocht worden mijn missie misschien is om op een andere manier iets voor kinderen te betekenen. Van het een kwam het ander. Het begon met artikelen schrijven, gastouderbureau, trainingen voor ouders en kind en gezin coaching. Pas later ben ik een opleiding gaan schrijven om mensen op te leiden tot kindercoach.

Al die 12 jaren hebben mij ontzettend veel geleerd. Ik was al eerste iemand die de verbinding tussen ouder en kind legde en met verhalen zoals spiegelgedrag van kinderen naar buiten kwam. Ik heb vele mensen opgeleid en ook vele mensen zijn die werk gaan doen. Er kwamen steeds meer trainingen en opleidingen bij. Maar nog steeds kwam ik niemand tegen die mij kon helpen bij het uitblijven van een zwangerschap.

Alle mensen op mijn pad leerde mij precies wat ik wou leren over kinderen en opvoeding vanuit een holistische visie. Dat zorgde ervoor dat ik in een heel snel tempo heel veel leerde. Ik werd dagelijks gespiegeld door kinderen en leerde van hun op een andere wijze met mijzelf en kinderen om te gaan. Door te leren van kinderen werd ik steeds wijzer. Mijn eigen innerlijke kind werd geheeld. Toen ik de opleiding startte waar het innerlijke kind centraal stond, leerde ik weer andere dingen. Ik leerde over de volwassenen en hoeveel pijn deze met zich mee droeg.

Daardoor leerde ik meer over het leven en dat alles er mag zijn. Dat we niet hoeven te oordelen over hoe het leven tot ons komt. Deze laatste boodschap had ik nodig om de 12 jaar af te ronden. Jarenlang droomde ik van de perfecte wereld waar alles geweldig zou zijn. Maar in werkelijkheid hebben we als mens onze lessen.

Dit kindje waar ik 12 jaar op wachtte en die ik op een perfecte manier op de wereld wou laten komen liet mij zien dat ik mijzelf 12 jaar lang pijn deed. Want dit kindje komt op de wereld zoals het zelf wil. Na alle jaren begon dan toch tot mij door te dringen dat de medische wereld misschien dan toch mij kon helpen. Iets waarvan ik mijzelf had voorgenomen nooit te doen, ben ik gaan doen.

Ik heb God gevraagd een kindje te sturen die deze ervaring wou en het zieltje wat al bij mij was ook gevraagd. Ik beloofde elke stap te zetten die er nodig was om dit op een bewust een zo goed mogelijke manier te doen. Ik ben ook bewust dat dit in de periode na de zwangerschap ook op mijn pad zou komen. En dat ik daar ook op een bewuste manier mee om zou gaan.

Het moment dat ik de eerste stap zette naar het ziekenhuis voelde ik mij gedragen door engelen. De weken ervoor moest ik mij echt voorbereiden op deze stap want hij kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Ik moest heel wat overwinnen in mijzelf. Maar ik heb de stap gewaagd. Ik ben in die periode zelfs spirituele vrienden verloren die niet achter mij keuzes konden staan. Zoiets doe je je kind niet aan was hun mening. Maar het was niet hun pad om te bewandelen. Het was echt een hele zware beproeving. Maar het voelde goed. Dit moest ik doen.

Elke stap voelde ik mij gedragen en elke stap heb ik in overleg gedaan met mijn intuïtie en het zieltje. Ik heb elke stap besproken op afstand, elke stap mijn emoties uitgelegd, en ook uitgelegd hoe welkom ze was, hoe geliefd ze is en dat alles wat er nu gebeurt mijn proces is. Dat zij haar eigen lessen eruit mocht halen en op eigen wijze hier mee om mag gaan. Dat ik haar zou steunen ook in de periode daarna. En als ik dit even vergat dat ze mij mocht herinneren.

Er waren twee zieltjes aanwezig na mijn laatste ziekenhuis bezoek. Ik kwam thuis om even te verwerken dat ik ineens zwanger was, dus ik ging op bed liggen. Daar zat ineens een jongetje op mijn bed. Ik wist dat hij in mijn buik was en dat ik naar zijn ziel keek. Hij liet mij zien dat alles goed was zoals het was en stelde mij gerust. Ik voelde dat ik zwanger zou blijven. Wat best spannend was omdat ik maar 30% kans had.

Ik kon hem voelen. Een hele hoge ziel. En ik voelde ook de verbinding die ik voelde naar hem. Er stroomde ontzettend veel liefde tussen ons. Ik zag ook nog een meisje maar deze was ver weg.

Voordat ik mocht testen brak een zieltje af. En daarna kon het andere vruchtje volop groeien. Het werd een wolk van een meid. Ik sprak dagelijks tegen haar in gedachte en had haar gevraagd of ze mij door wou geven hoe ze wou heten. Omdat ik toen een jongen had gezien ging ik er nog vanuit dat het een jongen zou zijn. Maar er kwam een prachtige meid in mijn dromen met blonde krulletjes die mij vertelde dat ze Venna met een v heette. Die naam heeft ze gekregen. Vanaf dat moment wist ik dat het een meisje was.

Ik heb later nog contact gezocht met het jongetje. Hij gaf aan dat hij een begeleider van mijn dochter is. Ze zijn samen geïncarneerd omdat het voor haar nodig was dat hij haar op deze wijze steunde in dit proces. Anders was het haar niet gelukt. Ik was zo dankbaar voor alles. Kennelijk was dit echt een groot geschenk. Het voelt ook echt alsof iets onmogelijks mogelijk is geworden.

Elke dag leer ik van deze mooie boodschap. Het leven hoeft niet perfect te zijn zoals ik dat in mijn hoofd heb. Ik hoef niet perfect te zijn en mijn dochter ook niet. Opvoeden, bevalling en conceptie, het is allemaal een hulpmiddel om bij liefde voor jezelf te komen.

Elke stap is een stap waarbij ik mag leren. Ik mag mijn eigen lessen uitkiezen. Dat maakt mij geen slecht mens of slechte moeder. Ik mag kwetsbaar zijn en fouten maken. Het leven biedt kansen om van te leren, wij mogen deze aanpakken. Alles wat we kiezen brengt ons waar we wezen willen. Het is nodig om te kunnen groeien.

Ik krijg regelmatig inzichten over het energetisch herstellen of toevoegingen aan behandelingen in het ziekenhuis. Het zieltje of het mensje heeft daar heel veel baad bij, maar ook papa en mama. Bij mij zorgde dit ervoor dat ik de band met mijn kind sterker kon voelen, emoties kon loslaten (zoals schuldgevoel) en nog veel meer.

Ik geloof dat het heel belangrijk is om behandelingen in het ziekenhuis als het gaat om conceptie op een holistische manier te doen. Voor jezelf en voor het kind. Ik ken meerdere ouders die deze stap gewaagd hebben en het is geen makkelijke weg waar weinig ondersteuning in is. En ook weinig begrip voor is.

Het leren omgaan en verwerken van deze emoties zorgt ervoor dat de relatie met het kind hersteld. Omdat het allemaal niet op een natuurlijke manier is gegaan wil dat niet zeggen dat dit energetisch niet te herstellen is. Ik kan uit ervaring zeggen dat het de moeite waard is dit te herstellen. Jij bent de ouder van jouw kind, alleen jij kan voelen wat het beste voor jouw kind is.

Ik denk dat mijn kindje in mijn leven kon komen omdat ik mij kwetsbaar durfde op te stellen. Ik ben lerend en niet alwetend, dat zorgde dat er ruimte kwam voor haar. Iedere moeder heeft een eigen verhaal. Dit is mijn verhaal. Ik heb geleerd altijd bij mijzelf te blijven en het pad te bewandelen die ik en mijn dochter hebben gekregen. Ik leer van haar en zij leert van mij. Niemand zal onze band begrijpen. Als zij en ik het maar begrijpen.

Mijn engel vertelde mij, zodra een zieltje in jouw leven wil komen krijg je als ouder de keuze of je bereid bent ruimte te maken voor het pad wat jouw kindje wil leren. Het leven zal je leren hoe je ruimte maakt voor jouw kind. En dan pas laat je jouw kind echt helemaal toe. Ze brengen soms jouw leven helemaal overhoop. Maar dan begint de reis naar binnen pas echt. Daarom ben ik deze website gestart.

Ik ben een hele diepe reis naar binnen gegaan. Ik vond dit niet altijd leuk. Maar ik kan je vertellen dat het echt de moeite waard is om te doen. Ik zal mijn ontdekkingsreis met jullie delen via deze website.


Spirimam
 
 





Wat ik het allerliefste doe is ouders en kinderen laten ontdekken hoe geweldig ze zijn en hoe ze alles wat ze zoeken in zichzelf kunnen vinden. [...]






Ik geloof dat wij meer zijn dan alleen mens. Liever gezegd, geloof ik dat wij een ziel zijn met een mensenlichaam. Zo zie ik een kind ook. [...]






Een tijdje geleden vroeg iemand aan mij die borstvoeding gaf wanneer een mooie tijd was om te stoppen. Ze voelde nog niet dat ze wilde stoppen.[...]








  
 







www.spirimam.nl
info@spirimam.nl

0655801030
Harderwijk

Privacy verklaring
 

* Wat is spirituele wijsheid?
* Opvoeden vanuit jullie 'flow'
* Wat is de missie van jullie kind?
* Het innerlijke kind
* Hoe kom ik na de bevalling weer terug bij mijzelf
* Opgroeien in balans
* Ruimte geven aan jouw emoties zodat jouw kind kan landen.

* Dit is de grootste les die ik als ouder van mijn kind mocht leren