Opvoeden vanuit jullie eigen 'flow'
24-8-2017 Auteur Diana Annegarn

Een tijdje geleden vroeg iemand aan mij die borstvoeding gaf wanneer een mooie tijd was om te stoppen. Ze voelde nog niet dat ze wilde stoppen. Ik vertelde haar wat ze eigenlijk al wist. Namelijk dat je vanzelf wel voelt wanneer de tijd is om te stoppen. Als je je kind volgt in de opvoeding dan voelt dat soms niet goed om zelf deze grens aan te geven. Maar het is iets heel natuurlijks.

Opvoeden is voor mij een soort golfbeweging. Een flow. En ik voed vanuit deze flow op. Ik ga mee met de stroming en ik deins mee op de golven. Soms een beetje meer golven en soms heel rustig.

Mijn dochter gaat door allemaal groeifases. En elke keer als ze in zo'n fase zit herken ik het aan haar gedrag. Ze hangt dan wat meer aan mij maar tegelijkertijd verzet ze zich ook wat meer. We raken dan vaak weer even uit balans. Zij geeft haar grenzen duidelijker aan en ze wil meer. En ik zoek een manier wat bij mij past en bij haar past.

Dat zorgt ervoor dat ik zelf ook weer even een nieuwe fase in ga. Soms voel ik dat ze mij iets spiegelt. Ze wil dan een stuk verder groeien maar ze voelt dat daar geen ruimte voor is. Omdat ik heel bewust opvoed ben ik mij ook bewust dat zij mij iets spiegelt.

Vaak ga ik door alle veranderingen en door het meestromen in die flow, ben ik mij zelf al bewust van een proces waar ik in zit. De stukken die mijn kind laat zien zijn precies de stukken die is onder ogen mag zien bij mijzelf.

Het mooiste vind ik altijd dat we samen door stukken gaan. Ik ging bijvoorbeeld een tijd geleden door een nieuwe fase in mijn werk. Ik kwam op een stuk terecht waarbij ik mij volledig kwetsbaar ging opstellen in mijn werk.

Een hele nieuwe fase wat weer oude angsten uit het verleden opriep. Mijn dochter liet mij zien dat de wortels hiervan in het verleden lagen. Want ineens trok ze zich terug en durfde zichzelf niet te laten zien aan andere kinderen. Ze wou alleen maar bij mama op schoot.

Ik herkende dit gedrag van mijn eigen jeugd. De angst om mijzelf te laten zien. Ik vond het erg dat ze dit liet zien omdat ik als geen ander weet hoe eenzaam dit kan zijn. Omdat ik heel bewust leef stuur ik vaak mijn vragen in de kosmos en in de loop van de tijd krijg ik hier inzichten over. Of mijn gidsen vertellen het, of ik krijg zo ineens een boodschap op mijn pad of ik droom erover. Het komt altijd wel een inzicht. En dan weet ik het.

Ik voel ook bij mijzelf wanneer het tijd is om eventueel wat advies te vragen aan anderen.
Als ik eenmaal mijn eigen stukken in dit proces heb gezien dan voel ik dat ik veranderd ben. Ik kijk anders naar mijn dochter. Niet meer vanuit onverwerkte emoties maar vanuit de ogen van een moeder. Ik voel ineens hele andere dingen.

Maar omdat ik zelf ook veranderd ben, voelt sommige gedrag van mijn dochter niet meer goed of niet meer prettig. Ineens voelt het bijvoorbeeld goed dat ze zinnelijk mag worden. En ook al forceer ik niets ik voel dat ik er klaar voor ben.

Als ik klaar ben om iets te veranderen en zij nog niet. Dan wacht ik vol vertrouwen. Ik weet dat zij dan ook weer door een stuk groei gaat om daar te komen. En bij het voorbeeld van zinnelijkheid werd bijvoorbeeld mijn wachten beloond. Ik las haar al een hele tijd voor uit een boekje over het potje. Al ruim een jaar.

Maar het moment dat ze op het potje kwam ging vanzelf. Ineens gaf ze aan dat ze geen luier meer om wou en toen ik hem afdeed ging ze op het potje zitten. Niets aan de hand. Verder laat ik weer los. Ze gaat af en toe op het potje. Het is elke keer een verassing wat ze heeft gedaan en of ze iets gaat doen.

Op deze manier opvoeden voelt voor mij heel harmonieus. Het werkt heerlijk als ik lekker in mijn vel zit. Als ik niet lekker in mijn vel zit dan krijg ik dat natuurlijk gelijk terug. Want dan verzet ze zich tegen alles. Maar het gevoel van 'de flow' is zo weer terug als ik mijn rust vindt.
Het kan ook zijn dat mijn dochter onrustig is. Ik voel dan dat ze niet zichzelf is en rust nodig heeft. Ik voel dat ik er dan even voor haar moet zijn, net zo lang tot ze weer in balans is.
Soms ga ik even wat met haar doen, een andere keer bouw ik een strakker ritme in, het is maar net wat mijn gevoel zegt. Als zij weer rustig is kan ik ook weer verder met de dingen die ik doe.

Ik geloof echt dat iedere ouder dit kan. En dat het voor ouders belangrijk is dat ze dit kunnen voelen om in een positieve 'flow' te blijven met hun kind. Als daar ruimte voor nodig is geloof ik echt dat we dit ouders moeten bieden. Zodra het thuis niet goed loopt dan gaat het met ouders ook niet goed. Als ouders meer het natuurlijke ritme met hun kind kunnen volgen, zijn er veel meer gelukkige gezinnen.

Vertrouw als ouder altijd op je kind en op jouw eigen intuïtie. Ongeacht wat jouw omgeving als advies geeft. Laat je eventueel informeren door mensen die jou kunnen ondersteunen om te zien of je geen blinde vlekken hebt. Maar normaal gesproken als jij goed jouw volgt, zul je vanzelf voelen wat je moet doen en hoe het goed komt thuis.

Zorg ervoor dat je hier ruimte voor krijgt. Kom je in een fase waar jij er even niet uitkomt met jouw kind, schaam je dan niet. Het is heel normaal. Op dit soort momenten ga je samen door wat diepere stukken. Vraag altijd advies aan iemand die zonder mening kan zijn en je oprecht wil helpen.

Spirimam


 
 






Wat ik het allerliefste doe is ouders en kinderen laten ontdekken hoe geweldig ze zijn en hoe ze alles wat ze zoeken in zichzelf kunnen vinden. [...]






Ik geloof dat wij meer zijn dan alleen mens. Liever gezegd, geloof ik dat wij een ziel zijn met een mensenlichaam. Zo zie ik een kind ook. [...]






Een tijdje geleden vroeg iemand aan mij die borstvoeding gaf wanneer een mooie tijd was om te stoppen. Ze voelde nog niet dat ze wilde stoppen.[...]








  
 







www.spirimam.nl
info@spirimam.nl

0655801030
Harderwijk

Privacy verklaring
 


* Wat is spirituele wijsheid?
* Opvoeden vanuit jullie 'flow'
* Wat is de missie van jullie kind?
* Het innerlijke kind
* Hoe kom ik na de bevalling weer terug bij mijzelf
* Opgroeien in balans
* Ruimte geven aan jouw emoties zodat jouw kind kan landen.

* Dit is de grootste les die ik als ouder van mijn kind mocht leren